|
Woda płynąć powinna nie z muszli, ale z szerokiej urny, czyli krateru, i ma być złocona..." Widać z tego orzeczenia jak znakomite kwalifikacje artystyczne zdobiły dostojne grono jurorów. Potem miano realizować projekt Matejki. „Wyborna ilustracja naszych stosunków arty-Mtycznych: Komitet złożony z dyletantów wyłania komisję niespecjalistów do sądzenia rzeźby wykonanej przez malarza" - drwił Sygietyński nie ealkiem sprawiedliwie: byli w komisji i specjaliści, ale co z tego? Pole odzierżył Rygier. „Po zdjęciu zasłon, pomnik Mickiewicza przedstawił się piko rzecz okropna - pisał Witkiewicz w r. 1895. - Zabito go na powrót deskami i zaczęto naradzać się... Jak wiadomo, Komitet na zburzenie pomnika się nie zdobył, polecił tylko p. Rygierowi wymodelować i odlać inną figurę Mickiewicza i przerobić grupę starca z chłopakiem. Sądząc jednak z tego, co dotąd było zrobione, trudno przypuścić, żeby ta łatanina mogła do czegoś dobrego doprowadzić..." Cytowana wypowiedź poprzedza list otwarty Witkiewicza do ścisłego Komitetu pomnika Mickiewicza, gdzie autor Sztuki i krytyki u nas poddał ów pomnik szczegółowej i druzgocącej analizie (list znaleźć można w drugim wydaniu wzmiankowanej książki, IS99). W zakończeniu Witkiewicz napisał: „To co jest hańbą sztuki, nie może być wyrazem czci narodu dla jego największego poety."
|